مدیریت پرورش
مجید کلانتر نیستانکی؛ مهدی خجسته کی؛ محمد یگانه پرست
دوره 13، شماره 47 ، شهریور 1404، ، صفحه 39-50
چکیده
از یک جامعه آماری شامل210 گله شتر یک نمونه تصادفی طبقهبندی شده شامل 40 گله انتخاب و با روش پرسشگری مورد مطالعه قرار گرفتند. صفات مورد بررسی شامل سه دسته مشخصه جمعیتی، تولیدی-مدیریتی و تغذیهای بودند. مشخصههای جمعیتی شامل: تعداد کل شتران گله، آمار تفکیکی شتران گله شامل تعداد شتران ماده، نر، شتران جوان، تعداد شتر قابل پروار، میانگین ...
بیشتر
از یک جامعه آماری شامل210 گله شتر یک نمونه تصادفی طبقهبندی شده شامل 40 گله انتخاب و با روش پرسشگری مورد مطالعه قرار گرفتند. صفات مورد بررسی شامل سه دسته مشخصه جمعیتی، تولیدی-مدیریتی و تغذیهای بودند. مشخصههای جمعیتی شامل: تعداد کل شتران گله، آمار تفکیکی شتران گله شامل تعداد شتران ماده، نر، شتران جوان، تعداد شتر قابل پروار، میانگین تعداد شتر در دستههای مختلف جمعیتی و جزئیات هر دسته بودند. مشخصههای تولیدی-مدیریتی شامل: محل نگهداری شتر، نوع و روش پرورش شتر، میانگین وزن انواع شتر، سن و مدت نگهداری، طول مدت پرواربندی، سن کشتار، طول مدت تولید، سن جفتگیری، سن زایش و نرخ تلفات بودند. مشخصههای تغذیهای شامل: مشخصات منابع خوراکی، میزان خوراک مصرفی روزانه و کل دوره تولید، میزان علوفه حاصل از مرتع، طول مدت تغذیه در دوران پروار، میزان خوراک مصرفی دوره پروار و مدت استفاده از مرتع بودند. همچنین برخی اطلاعات تکمیلی شامل اطلاعات پرورشی و بهداشتی نیز از صاحبان گلهها اخذ گردید. نتایج نشان داد میانگین تعداد شتر گلهها برابر6±49 نفر، مقدار زمین یا مرتع در دسترس 4/62±200هکتار، مقدار خوراک مصرفی روزانه 15/1±67/7 کیلوگرم، سن شروع پروار 28/0±3/2 سال حداکثر مدت نگهداری شتر نر و ماده درگله به ترتیب 31/2±4/15 و 41/5±91/15سال و نرخ تلفات شتر بالغ و بچه شتر به ترتیب 85/3±64/25 و 95/15±87/39 درصد بودند. تحلیل کلی نتایج این مطالعه نشان داد وضعیت مدیریت پرورش شتر در استان قم از نظر مشخصههای جمعیتی قابل قبول، از نظر مشخصههای تولیدی و تغذیهای متوسط و از نظر مشخصههای پرورشی و بهداشتی نامطلوب است.
مرتضی بیکی؛ احسان طیبی؛ سید محمد هاشمی؛ محمد ابدالی نیا؛ مسعود ظفری
دوره 4، شماره 14 ، خرداد 1394، ، صفحه 51-58
چکیده
برای بررسی رابطه بین ویژگیهای عمومی و خصوصی مرغداریهای منطقه قم با فراوانی تلفات منجر به دریافت غرامت در آن ها، از کل جوجهریزیهای استان در فاصله زمانی مهر 1391 تا مهر 1392 استفاده شد. تلفات مرغداریها به صورت یک متغیر دوتایی (اعلام و عدم اعلام خسارت) در برابر خصوصیات عمومی (شامل فصل جوجهریزی، منطقه جغرافیایی، مالکیت مرغداری، نوع ...
بیشتر
برای بررسی رابطه بین ویژگیهای عمومی و خصوصی مرغداریهای منطقه قم با فراوانی تلفات منجر به دریافت غرامت در آن ها، از کل جوجهریزیهای استان در فاصله زمانی مهر 1391 تا مهر 1392 استفاده شد. تلفات مرغداریها به صورت یک متغیر دوتایی (اعلام و عدم اعلام خسارت) در برابر خصوصیات عمومی (شامل فصل جوجهریزی، منطقه جغرافیایی، مالکیت مرغداری، نوع سالن، سویه جوجه، پرکاری مرغدار و بدشانسی) و خصوصی جوجهریزیها (فاصله از روستا، فاصله از دامداریها و مرغداریهای هم جوار، فاصله بین سالنهای یک مجموعه و نیز درجهبندی فنی مرغداری، کیفیت سیستم تهویه و نور، متوسط سطح سالن و نسبت سطح مسقف به زمین واحد مرغداری)، رگرسیون لاجیستیک شد و مقایسه عوامل مورد بررسی به صورت نسبت شانس با سطح مرجع همان عامل مقایسه شد. متوسط درصد تلفات کل مرغداریها و مرغداریهای درگیر تلفات به ترتیب 7/27 و 1/46 درصد بودند. فصل سال و بدشانسی مرغدار جزو بدترین عوامل مؤثر بر تلفات بودند. تلفات مناطق مختلف استان، تفاوت اندکی داشتند و نوع سالن (سیستم باز، سیستم بسته یا تهویه تونلی و سیستم نیمهاتوماتیک) و مالکیت، اثری بر فراوانی تلفات نداشتند. سویه کاب تلفات کمتری داشت. آب لولهکشی در مقایسه با انواع دیگر تلفات کمتری داشت. مرغداریهای با درجه فنی خوب و خیلی خوب در مقایسه با مرغداریهای عالی و نیز قابل قبول و غیر قابل قبول تلفات بیشتری داشتند. واحدهای تکسالن تلفات کمتری داشت. نتایج این بررسی نشان دادند که عوامل محیطی و مدیریتی بخصوص فصل جوجهریزی، نوع آب شرب و رفتار جوجهریزی مرغدار، نقش مهمی در شانس درگیری با تلفات دارند. شناسایی دقیقتر الگوی تلفات مستلزم مطالعات بیشتر به صورت سریهای زمانی و توجه به الگوی تغییرات عوامل در فصول و سالهای مختلف است.
