تغذیه طیور
عنایت رحمت نژاد؛ حسن حبیبی؛ حسن شیرزادی
دوره 13، شماره 47 ، شهریور 1404، ، صفحه 11-18
چکیده
تنش گرمایی تهدیدی جدی و شناخته شده است که میتواند منجر به خسارت مالی قابلتوجهی در تولید طیور در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان شود. گمان می رود این زیانهای اقتصادی در سالهای آینده با افزایش دمای جهانی، افزایش یابد. علاوه بر این، سویههای مدرن نسبت به دمای بالای محیط حساستر هستند. میزان تنش گرمایی (خفیف، متوسط و شدید) عمدتاً ...
بیشتر
تنش گرمایی تهدیدی جدی و شناخته شده است که میتواند منجر به خسارت مالی قابلتوجهی در تولید طیور در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان شود. گمان می رود این زیانهای اقتصادی در سالهای آینده با افزایش دمای جهانی، افزایش یابد. علاوه بر این، سویههای مدرن نسبت به دمای بالای محیط حساستر هستند. میزان تنش گرمایی (خفیف، متوسط و شدید) عمدتاً به دمای محیط، رطوبت، توانایی تنظیم دمای بدن پرنده، نرخ متابولیک، سن، مدت و شدت تنش گرمایی بستگی دارد. تنش گرمایی میتواند بر فیزیولوژی، سلامت، عملکرد، رفاه و رفتارهای طیور تاثیر منفی داشته باشد که به صورت کاهش مصرف خوراک، رشد، راندمان خوراک و کیفیت گوشت، و افزایش تلفات ظاهر میگردد. راهکارهای مختلفی جهت کاهش اثرات تنش گرمایی مورد بررسی قرار گرفته است، با این حال راهکارهای تغذیهای دارای اهمیت دوچندانی است. از جمله راهکارهای تغذیهای موثر در تعدیل اثر تنش گرمایی در جوجههای گوشتی میتوان به استفاده از افزودنیها (اسیدهای آمینه سنتتیک (کاهش پروتئین خام جیره)، چربی (افزایش انرژی جیره) مواد معدنی، الکترولیتها، ویتامینها و گیاهان و عصارههای طبیعی)، محدودیت خوراک و شکل فیزیکی خوراک اشاره کرد. این مقاله به بررسی کاربردهای عملی استراتژیهای مختلف تغذیهای برای کاهش اثرات منفی تنش گرمایی در جوجههای گوشتی میپردازد.
مدیریت پرورش
عبدالمهدی کبیری فرد؛ امیر ارسلان کمالی؛ محمود دشتی زاده؛ سیدابوطالب صادقی؛ حسین خاج؛ پرویز بیات
دوره 12، شماره 45 ، شهریور 1403، ، صفحه 19-28
چکیده
رول مقوایی مخصوص بستر یکی از موادی است که اخیراً بهعنوان بستر در سالنهای پرورش جوجههای گوشتی رایج شده است، ولی شرایط یک بستر مناسب را ندارد. برگ درخت خرما یکی از موادی است که میتوان از آن بهعنوان بستر جوجههای گوشتی استفاده کرد. در این مطالعه، مقایسه استفاده ازرول مقوایی (تیمار 1) با برگ درخت خرما (تیمار 2) بهعنوان ماده بستری ...
بیشتر
رول مقوایی مخصوص بستر یکی از موادی است که اخیراً بهعنوان بستر در سالنهای پرورش جوجههای گوشتی رایج شده است، ولی شرایط یک بستر مناسب را ندارد. برگ درخت خرما یکی از موادی است که میتوان از آن بهعنوان بستر جوجههای گوشتی استفاده کرد. در این مطالعه، مقایسه استفاده ازرول مقوایی (تیمار 1) با برگ درخت خرما (تیمار 2) بهعنوان ماده بستری در دو سالن6000 قطعهای جوجه گوشتی یکروزه سویه تجاری راس 308، در استان بوشهر اجرا شد. مصرف خوراک روزانه و میانگین وزن زنده نهایی در تیمار 2 نسبت به تیمار 1، بهترتیب به میزان 45/2 و 127 گرم بیشتر بود. شاخص تولید در تیمار2، به میزان 51/24 واحد بیشتر از تیمار 1 بود. ضریب تبدیل خوراک کل دوره در تیمار 2 (81/1) نسبت به تیمار 1 (87/1) بهتر بود. هزینه خوراک مصرفی به ازای هر کیلوگرم وزن زنده در تیمار 2، به میزان 3550 ریال، کمتر از تیمار 1 بود. درصد شیوع زخم کف پا در تیمار 2 (33/68) نسبت به تیمار 1 (95) کاهش معنیداری نشان داد. مصرف سوخت گازوئیل و هزینه برق مصرفی در تیمار 2، بهترتیب به میزان 6800 لیتر و 860/396 هزار ریال، نسبت به تیمار 1 کمتر بود. از نظر عملکرد اقتصادی، تیمار 2 نسبت به تیمار 1، به میزان 341430 هزار ریال، سود ناخالص بیشتری داشته است. بهطور کلی، نتایج نشان داد که استفاده از برگ درخت خرما بهعنوان یک بستر جدید، میتواند سبب افزایش بهرهوری در واحدهای پرورش جوجه گوشتی شود.
تغذیه طیور
مرتضی کرمی؛ یاسر رحیمیان
دوره 11، شماره 43 ، شهریور 1401، ، صفحه 63-74
چکیده
برای تعیین اثرات استفاده از پودر برگ های ٌاکالیپتوس و رزماری بر عملکرد رشد، مقدار آنتیاکسیدان و هورمونهای تیروئیدی در جوجههای تحت تنش گرمایی از سیصد قطعه جوجه گوشتی 31 روزه سویه آربورآکرز پلاس در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تیمار و 5 تکرار (20 قطعه جوجه گوشتی ماده) استفاده شد. تیمارها شامل گروه شاهد و جیره های حاوی 5/0 درصد پودر برگ ...
بیشتر
برای تعیین اثرات استفاده از پودر برگ های ٌاکالیپتوس و رزماری بر عملکرد رشد، مقدار آنتیاکسیدان و هورمونهای تیروئیدی در جوجههای تحت تنش گرمایی از سیصد قطعه جوجه گوشتی 31 روزه سویه آربورآکرز پلاس در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تیمار و 5 تکرار (20 قطعه جوجه گوشتی ماده) استفاده شد. تیمارها شامل گروه شاهد و جیره های حاوی 5/0 درصد پودر برگ ٌاکالیپتوس و 5/0 درصد پودر برگ رزماری بودند. تنش حرارتی به وسیله دمای بالای محیطی و بخاری برقی از ساعت 12 ظهر تا ساعت 16 بعدازظهر با بستن درب و پنجرهها و تهویهها از 31 روزگی اعمال شد. نتایج نشان داد تغذیه جیره حاوی پودر رزماری سبب افزایش وزن بدن و افزایش وزن روزانه شد ولی بر ضریب تبدیل خوراک موثر نبود. برگ ٌاکالیپتوس ٌاکالیپتوس سبب بزرگتر شدن طحال و بورس فابرسیوس شد. افزودن پودر برگ رزماری سبب افزایش فعالیت آنزیمهای گلوتاتیون پراکسیدازGPX، ظرفیت تام آنتیاکسیدانی، آلکالین فسفاتازALP و کورتیکواستروئیدCE نسبت به تیمار شاهد و کاهش میزان مالون دی آلدهیدMDA در سرم جوجههای گوشتی 42 روزه نسبت به پودر برگ ٌاکالیپتوس شد (05/0>P). افزودن پودر برگ رزماری موجب کاهش هورمونهای تریوتیرونینT3 و تیروکسینT4 نسبت به تیمار شاهد شد و در مقابل تغذیه پودر برگ ٌاکالیپتوس سبب افزایش معنیدار هورمون تیروکسین نسبت به برگ رزماری شد. نتیجه نهایی این که استفاده از پودر رزماری سبب بهبود عملکرد، افزایش قدرت آنتی اکسیدانی و کاهش هورمونهای تیروئیدی و همچنین استفاده از پودر برگ ٌاکالیپتوس سبب کاهش غلظت سرمی آنزیم های کبدی در جوجههای گوشتی شد.
احسان رامرودی؛ فرید شریعتمداری؛ محمد امیر کریمی ترشیزی
دوره 11، شماره 42 ، خرداد 1401، ، صفحه 27-36
چکیده
این تحقیق بهمنظور بررسی اثر افزودن اسانس دارچین بر عملکرد رشد جوجههای گوشتی دچار محدودیت غذایی انجام شد. تعداد 60 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 15 تکرار و یک پرنده در هر تکرار مورد آزمون قرار گرفتند. گروههای آزمایشی شامل: 1) تیمار بدون محدودیت و افزودنی دارچین، 2) تیمار محدودیت غذایی (از سن 10 تا 21 روزگی) بدون ...
بیشتر
این تحقیق بهمنظور بررسی اثر افزودن اسانس دارچین بر عملکرد رشد جوجههای گوشتی دچار محدودیت غذایی انجام شد. تعداد 60 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 15 تکرار و یک پرنده در هر تکرار مورد آزمون قرار گرفتند. گروههای آزمایشی شامل: 1) تیمار بدون محدودیت و افزودنی دارچین، 2) تیمار محدودیت غذایی (از سن 10 تا 21 روزگی) بدون افزودن اسانس دارچین، 3) تیمار بدون محدودیت غذایی با افزودنی اسانس دارچین (7 گرم در هر تن جیره)، 4) تیمار محدودیت غذایی با افزودنی اسانس دارچین (7 گرم در تن) بودند. شاخصهای عملکردی (وزن و ضریب تبدیل غذایی) در کل دوره پرورش (1 تا 42 روزگی) تحت تأثیر تیمارها قرار نگرفتند. سرعت نسبی رشد (در دوره 21 تا 42 روزگی) تیمارهای محدودیت دادهشده بهطور معنیداری بالاتر از تیمارهای با مصرف خوراک آزاد بود(0.01P<). در زمانی که اکسیداسیون (القاء) اتفاق نیفتاده بود مقدار مالوندیآلدئید در گوشت سینه و ران در تیمارهای دارای افزودنی بهطور معنیداری کمتر از تیمارهای بدون افزودنی بود(0.01P<) و در زمان اکسیداسیون مقدار مالوندیآلدئید در گوشت سینه در تیمارهای محدودیت داده شده بهطور معنیداری کاهش یافت(0.01P<). بهطورکلی استفاده از محدودیت غذایی و سپس تغذیه مجدد جوجههای گوشتی باعث بروز رشد جبرانی شد و همچنین محدودیت غذایی و اسانس دارچین توانستند سبب افزایش کیفیت گوشت در جوجههای گوشتی شوند.
رضا وکیلی؛ جواد ایروانی
دوره 10، شماره 40 ، آذر 1400، ، صفحه 3-12
چکیده
به منظور بررسی کیفیت لاشه و عملکرد جوجههای گوشتی تغذیه شده با منابع چربی در استرس گرمایی، 320 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 در غالب طرح فاکتوریل ( بر پایه کاملا تصادفی) از 21 تا 56 روزگی با منابع مختلف چربی در دو دمای 32 و 22 درجه سانتی گراد تغذیه شدند. جیره ها شامل جیره پایه به اضافه 5 درصد از هر یک از روغن های کنجد، پیه، آفتابگردان و پالم بودند. ...
بیشتر
به منظور بررسی کیفیت لاشه و عملکرد جوجههای گوشتی تغذیه شده با منابع چربی در استرس گرمایی، 320 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 در غالب طرح فاکتوریل ( بر پایه کاملا تصادفی) از 21 تا 56 روزگی با منابع مختلف چربی در دو دمای 32 و 22 درجه سانتی گراد تغذیه شدند. جیره ها شامل جیره پایه به اضافه 5 درصد از هر یک از روغن های کنجد، پیه، آفتابگردان و پالم بودند. پروفایل اسید چرب، چربی خام، انرژی، درصد خاکستر، پروتئین و کلسترول گوشت ران اندازه گیری شد. بالاترین میزان اسید پالمیتیک در تیمار حاوی پیه و پالم در دمای گرم و پایین ترین آن در تیمار روغن آفتابگردان گرما و آفتابگردان سرما مشاهده شد(P<0.05). بالاترین میزان اسید ایکوزاپنتانوئیک (EPA)(P<0.01) و دوکوزا هگزانوئیک (DHA)(P<0.05) در تیمار کنجد گرما مشاهده شد. بالاترین میزان اسید لینولنیک در تیمار کنجد گرما و کمترین آن در تیمار پالم سرما مشاهده شد(P<0.01). بالاترین میزان اسید لینولئیک در تیمار آفتابگردان سرما و کمترین آن در تیمار پیه سرما مشاهده شد(P<0.05). کمترین میزان چربی خام در تیمار های کنجد سرما، آفتابگردان سرما و پالم سرما مشاهده شد(P<0.05). بالاترین انرژی خام در تیمار پیه گرما و پالم گرما مشاهده شد(P<0.05). درصد خاکستر گوشت در دمای بالا بیشتر بود. تفاوت معنی داری بین جیره های مختلف از لحاظ درصد خاکستر گوشت ران دیده نشد. درصد پروتئین و میزان کلسترول گوشت ران تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت. میزان خوراک مصرفی و اضافه وزن در شرایط تنش گرمایی کاهش یافته بود(P<0.05).
رضا وکیلی
دوره 10، شماره 39 ، شهریور 1400، ، صفحه 41-54
چکیده
اثر سطوح مختلف دانه سویای برشته شده و اکسترود شده بر عملکرد ، راندمان لاشه و لیپیدهای های خونی ، جوجه خروس های گوشتی ، آزمایشی با سه سطح دانه سویای برشته شده (0 و 8 و 12 درصد جیره) و دو سطح دانه سویای اکسترود (12 و 24 درصد جیره) طراحی گردید. 240 قطعه جوجه خروس گوشتی سویه راس 308 به مدت 42 روز در 5 تیمار و 4 تکرار انجام شد. در پایان هر دوره تغذیه ای (10، ...
بیشتر
اثر سطوح مختلف دانه سویای برشته شده و اکسترود شده بر عملکرد ، راندمان لاشه و لیپیدهای های خونی ، جوجه خروس های گوشتی ، آزمایشی با سه سطح دانه سویای برشته شده (0 و 8 و 12 درصد جیره) و دو سطح دانه سویای اکسترود (12 و 24 درصد جیره) طراحی گردید. 240 قطعه جوجه خروس گوشتی سویه راس 308 به مدت 42 روز در 5 تیمار و 4 تکرار انجام شد. در پایان هر دوره تغذیه ای (10، 24 و 42 روزگی) افزایش وزن و مصرف خوراک اندازهگیری و ضریب تبدیل غذایی محاسبه شد. در انتهای دوره پس از توزین، با نمونه گیری خون به مقدار 5 سی سی از ورید بال ، سطوح سرمی کلسترول ،تری گلیسرید ، LDL و HDL اندازه گیری و پس از کشتار، ترکیب اجزاء لاشه جوجه ها مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده های حاصل نشان داد که اثر جیره های آزمایشی در همه دوره ها و کل دوره بر ضریب تبدیل غذایی ودر دوره رشد و پایانی بر میزان رشد و مقدار مصرف خوراک معنی داری بود (05/0>p). وزن نسبی لوزالمعده در تیمارهای حاوی دانه سویای برشته و اکسترود شده کاهش یافت(05/0> p). همچنین سطوح سرمی تریگلیسرید،LDL و کلسترول در تیمارهای حاوی دانه سویا به نسبت شاهد کاهش معنیداری داشت(05/0> p). نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که افزودن دانه سویای برشته شده یا اکسترود شده به جیره سبب بهبود عملکرد جوجه های گوشتی گردید .
رضا وکیلی؛ مرحوم سجاد ایمانی
دوره 10، شماره 38 ، خرداد 1400، ، صفحه 3-16
چکیده
این آزمایش با هدف ارزیابی اثرات سطوح مختلف گیاه کنگر فرنگی و پیاز بر روی عملکرد،فراسنجه های خون واستحکام استخوان درشت نی و ران جوجه های گوشتی انجام شد. 520 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه تجاری راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی به پنج تیمار و چهار تکرار (26 قطعه جوجه در هر تکرار) از سن یک تا 42 روزگی اختصاص یافتند. تیمارهای آزمایشی شامل جیره شاهد ...
بیشتر
این آزمایش با هدف ارزیابی اثرات سطوح مختلف گیاه کنگر فرنگی و پیاز بر روی عملکرد،فراسنجه های خون واستحکام استخوان درشت نی و ران جوجه های گوشتی انجام شد. 520 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه تجاری راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی به پنج تیمار و چهار تکرار (26 قطعه جوجه در هر تکرار) از سن یک تا 42 روزگی اختصاص یافتند. تیمارهای آزمایشی شامل جیره شاهد و جیره شاهد به علاوه 5/1 % کنگرفرنگی ، 3 % کنگرفرنگی ، 5/1% پیازو 3 % پیاز بود. در پایان آزمایش از هر تکرار یک قطعه پرنده انتخاب و جهت بررسی شاخص های استحکام استخوان کشتار گردید. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که افزودن پیاز سبب افزایش، و کنگر منجر به کاهش مصرف خوراک گردید. مقدار گلوکز خون درتیمارهای حاوی پیاز کاهش و در تیمارهای حاوی کنگرفرنگی افزایش یافت(05/0>P).%گلبول های قرمزخون درتیمارهای حاوی پیاز افزایش یافت (05/0p <).بالاترین مقاومت شکست استخوان درشت نی و ران جوجه های گوشتی مربوط به جوجه های دریافت کننده کنگر بود(05/0>P). افزودن پیاز سبب افزایش معنی داری خاکستر استخوان در قسمت درشت نی و ران گردید (05/0>P). نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد استفاده از کنگر فرنگی و پیاز در جیره سبب بهبود معنی دار استحکام استخوان در جوجه های گوشتی شد.
رضا وکیلی
دوره 9، شماره 37 ، اسفند 1399، ، صفحه 59-72
چکیده
این آزمایش به منظور تعیین اثرات تغییر در سرعت تولید پلت، دمای کاندیشنینگ، اندازه ذرات و افزودن رطوبت برپایداری وسختی پلت تولیدی و عملکرد جوجههای گوشتی در قالب یک طرح کاملا تصادفی با آرایش فاکتوریل انجام شد. تعداد 9 ترکیب از متغییرهای پلتسازی به عنوان تیمارهای آزمایشی با استفاده از آرایههای متعامد انتخاب شدند. میزان سختی و شاخص ...
بیشتر
این آزمایش به منظور تعیین اثرات تغییر در سرعت تولید پلت، دمای کاندیشنینگ، اندازه ذرات و افزودن رطوبت برپایداری وسختی پلت تولیدی و عملکرد جوجههای گوشتی در قالب یک طرح کاملا تصادفی با آرایش فاکتوریل انجام شد. تعداد 9 ترکیب از متغییرهای پلتسازی به عنوان تیمارهای آزمایشی با استفاده از آرایههای متعامد انتخاب شدند. میزان سختی و شاخص پایداری پلت (PDI) برای هر تیمار آزمایشی در دورههای رشدی و پایانی، در حین فرآیند تولید اندازهگیری شد.دادههای حاصل با استفاده از روش تاگوچی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که سرعت تولید کم پلت، دمای بالای کاندیشنینگ، اندازه ذرات نرم و متوسط و افزودن رطوبت سبب افزایش معنیدار پایداری و سختی پلت شد.در حالی که تغییرات شاخص های عملکردی افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی و مصرف خوراک نشان داد که پلتهای تولید شده در سرعت تولید کم، اندازه ذرات نرم، دمای پایین کاندیشنینگ و بدون افزودن رطوبت منجر به عملکرد رشد بهتری شدند. با توجه به نتایج بدست آمده برای حفظ همزمان عملکرد رشد و نیز به دست آوردن پایداری و سختی پلت قابل قبول، افزودن رطوبت به جیره مش، بدون بکار بردن دماهای بالای کاندیشنینگ پیشنهاد میشود.
محمد جواد آگاه؛ رهام رحمانی؛ مظاهر صفدریان؛ مجید هاشمی
دوره 8، شماره 31 ، شهریور 1398، ، صفحه 21-34
چکیده
این پژوهش با هدف تعیین مناسبترین سطح جایگزینی کنجاله سویا با کنجاله کلزا و تخم پنبه و همچنین دانه ذرت با دانه تریتیکاله در جیره جوجههای گوشتی، بر اساس عملکرد و شاخص تولیدی از سن 7 تا 42 روزگی انجام شد. تعداد 2520 قطعه جوجه مخلوط گوشتی سویه راس 308 در 14 تیمار با 6 تکرار و 30 قطعه جوجه در هر تکرار بهصورت تصادفی توزیع شدند. تیمارها شامل ...
بیشتر
این پژوهش با هدف تعیین مناسبترین سطح جایگزینی کنجاله سویا با کنجاله کلزا و تخم پنبه و همچنین دانه ذرت با دانه تریتیکاله در جیره جوجههای گوشتی، بر اساس عملکرد و شاخص تولیدی از سن 7 تا 42 روزگی انجام شد. تعداد 2520 قطعه جوجه مخلوط گوشتی سویه راس 308 در 14 تیمار با 6 تکرار و 30 قطعه جوجه در هر تکرار بهصورت تصادفی توزیع شدند. تیمارها شامل جایگزینی، چهار سطح کنجاله کلزا (25، 50، 75 و 100درصد) با کنجاله سویا و مکمل لیزین برابر احتیاجات و 10% بالاتر از احتیاجات سویه راس 308، سه سطح کنجاله تخم پنبه (20، 40 و60 درصد) با کنجاله سویا، دو تیمار به-ترتیب شامل افزودن 50 درصد دانه تریتیکاله در کل جیره و جایگزینی 100 درصد دانه ذرت جیره با تریتیکاله و یک تیمار شاهد بر پایه ذرت و کنجاله سویا، بودند. نتایج نشان داد که با توجه به بازده پروتئین مصرفی در بین تیمارها، بالاترین مقادیر مربوط به جایگزینی 25 درصد کنجاله کلزا و 20 درصد کنجاله تخم پنبه با کنجاله سویا و گروه شاهد (به ترتیب با 82/2، 83/2 و 90/2 گرم پروتئین مصرفی بر گرم افزایش وزن) بود. با توجه به صفت شاخص تولید، از لحاظ فنی جایگزینی منابع پروتئینی کنجاله کلزا و کنجاله تخم پنبه بهترتیب تا سطح 50 و60 درصد با کنجاله سویای جیره امکانپذیر است. همچنین دانه تریتیکاله میتواند تا سطح 50 درصد کل جیره، جایگزین بخشی از دانه ذرت و کنجاله سویای جیره شود.
تغذیه طیور
صیفعلی ورمقانی؛ هوشنگ جعفری؛ یحیی عباسپور
دوره 5، شماره 21 ، اسفند 1395، ، صفحه 29-40
چکیده
تعداد 288 قطعه جوجهگوشتی یک روزه مخلوط سویه راس 308 در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 3 تیمار، 4 تکرار و 24 جوجه در هر واحد آزمایشی به مدت 49 روز جهت بررسی اثر سطوح مختلف گیاه دارویی علف مار (Capparis spinosa) بر عملکرد، خصوصیات لاشه و فراسنجههای بیوشیمیایی سرم خون جوجههای گوشتی مورد آزمایش قرار گرفتند. گروههای آزمایشی شامل جیره شاهد (بر پایه ...
بیشتر
تعداد 288 قطعه جوجهگوشتی یک روزه مخلوط سویه راس 308 در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 3 تیمار، 4 تکرار و 24 جوجه در هر واحد آزمایشی به مدت 49 روز جهت بررسی اثر سطوح مختلف گیاه دارویی علف مار (Capparis spinosa) بر عملکرد، خصوصیات لاشه و فراسنجههای بیوشیمیایی سرم خون جوجههای گوشتی مورد آزمایش قرار گرفتند. گروههای آزمایشی شامل جیره شاهد (بر پایه ذرت و سویا) و جیرههای دارای 1 و 2 درصد پودر گیاه کامل علف مار بودند. نتایج نشان داد گروههای آزمایشی دارای اثر معنیداری برمیانگین افزایش وزن روزانه بودند، به طوری که جوجههای دریافت کننده جیره دارای 2 درصد گیاه علف مار در مقایسه با سایر گروههای آزمایشی کمترین مقدار افزایش وزن روزانه را در طول دوره نشان دادند (01/0P<). میانگین مصرف خوراک در بین گروههای آزمایشی اختلاف معنیداری نداشت. اختلاف میانگین ضریب تبدیل غذایی در بین گروههای آزمایشی معنیدار بود وکمترین و بیشترین مقدار به ترتیب به جیره شاهد و جیرههای حاوی 1 و 2 درصد علف مار تعلق داشت (01/0P<). بالاترین درصد تلفات مربوط به گروه شاهد بود (05/0P<). سطوح مختلف علف مار سبب کاهش مقدار تریگلیسرید و افزایش غلظت HDL سرم خون جوجههای گوشتی گردید (01/0P<). اختلاف درصد لاشه در بین گروههای آزمایشی معنیدار بود (05/0P<)، اما گروههای آزمایشی تأثیری بر وزن نسبی قطعات مختلف لاشه و اندامهای داخلی نداشتند. نتایج آزمایش حاضر نشان داد که استفاده از پودر گیاه علف مار در جیره غذایی جوجههای گوشتی به دلیل کاهش مقدار تلفات و لیپیدهای خونی در سطح 1 درصد قابل توصیه میباشد.
تغذیه طیور
محمد ولی زادگاه؛ علی نوبخت
دوره 5، شماره 20 ، آذر 1395، ، صفحه 3-12
چکیده
این آزمایش جهت ارزیابی اثرات استفاده از سطوح مختلف مکملهای معدنی و ویتامینی در دوره پیش آغازین(1 تا 10 روزگی) بر عملکرد، صفات لاشه و وضعیت ایمنی جوجههای گوشتی انجام گرفت. در این آزمایش تعداد 300 قطعه جوجه گوشتی سویه راس- 308 در یک طرح کاملاً تصادفی در 5 تیمار، 4 تکرار و با 20 قطعه جوجه در هر تکرار مورد استفاده قرار گرفتند. گروههای آزمایشی ...
بیشتر
این آزمایش جهت ارزیابی اثرات استفاده از سطوح مختلف مکملهای معدنی و ویتامینی در دوره پیش آغازین(1 تا 10 روزگی) بر عملکرد، صفات لاشه و وضعیت ایمنی جوجههای گوشتی انجام گرفت. در این آزمایش تعداد 300 قطعه جوجه گوشتی سویه راس- 308 در یک طرح کاملاً تصادفی در 5 تیمار، 4 تکرار و با 20 قطعه جوجه در هر تکرار مورد استفاده قرار گرفتند. گروههای آزمایشی شامل: تیمار 1) بدون استفاده از مکملهای معدنی و ویتامینی، تیمار 2) حاوی 25/0 درصد از مکملهای معدنی و ویتامینی (گروه شاهد)، تیمار 3) حاوی 35/0 درصد از مکملهای معدنی و ویتامینی، 4) تیمار حاوی 45/0 درصد از مکملهای معدنی و ویتامینی و 5 تیمار حاوی 55/0 درصد از مکملهای معدنی و ویتامینی بودند. استفاده از سطوح مختلف مکملهای معدنی و ویتامینی در دوره پیش آغازین اثرات معنیدار بر عملکرد جوجهها در دورههای پیش آغازین، آغازین و رشد نداشت (05/0P >). خوراک مصرفی در کل دوره تحت تأثیر سطوح مکملهای مصرفی قرار گرفت(05/0P <). به طوری که کمترین مقدار آن (89/43 گرم) در گروه شاهد به دست آمد. در تجزیه لاشه و وضعیت ایمنی تفاوتی بین گروههای آزمایشی مشاهده نشد(05/0P >). با توجه به نتایج بدست آمده میتوان پیشنهاد کرد که در دوره پیش آغازین حذف و یا افزایش سطوح مکملهای مواد معدنی و ویتامینی اثرات معنیدار بر عملکرد، صفات لاشه و وضعیت ایمنی جوجههای گوشتی نداشته و سطوح پیشنهادی از این مکملها برای دورههای آغازین و رشد، در دوره پیش آغازین نیز نتیجه بهتری میدهد.
صیفعلی ورمقانی؛ هوشنگ جعفری؛ یحیی عباسپور
دوره 4، شماره 17 ، اسفند 1394، ، صفحه 3-14
چکیده
تعداد 288 قطعه جوجهگوشتی یک روزه مخلوط سویه راس 308 در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 3 تیمار، 4 تکرار و 24 جوجه در هر واحد آزمایشی به مدت 49 روز جهت بررسی اثر سطوح مختلف گیاه دارویی علف مار (Capparis spinosa) بر عملکرد، خصوصیات لاشه و فراسنجههای بیوشیمیایی سرم خون جوجههای گوشتی، مورد آزمایش قرار گرفتند.گروههای آزمایشی شامل جیره شاهد (بر پایه ...
بیشتر
تعداد 288 قطعه جوجهگوشتی یک روزه مخلوط سویه راس 308 در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 3 تیمار، 4 تکرار و 24 جوجه در هر واحد آزمایشی به مدت 49 روز جهت بررسی اثر سطوح مختلف گیاه دارویی علف مار (Capparis spinosa) بر عملکرد، خصوصیات لاشه و فراسنجههای بیوشیمیایی سرم خون جوجههای گوشتی، مورد آزمایش قرار گرفتند.گروههای آزمایشی شامل جیره شاهد (بر پایه ذرت و سویا) و جیرههای دارای 1 و 2 درصد پودر گیاه کامل علف مار بودند. نتایج نشان دادند گروههای آزمایشی دارای اثر معنیداری برمیانگین افزایش وزن روزانه بودند، به طوری که جوجههای دریافت کننده جیره دارای 2 درصد گیاه علف مار در مقایسه با سایر گروههای آزمایشی، کمترین مقدار افزایش وزن روزانه را در طول دوره نشان دادند (01/0P<). میانگین مصرف خوراک در بین گروههای آزمایشی اختلاف معنیداری نداشت. اختلاف میانگین ضریب تبدیل غذایی در بین گروههای آزمایشی معنیدار بود وکمترین و بیشترین مقدار به ترتیب به جیره شاهد و جیرههای حاوی 1 و 2 درصد علف مار تعلق داشت (01/0P<). بالاترین درصد تلفات مربوط به گروه شاهد بود(05/0P<). سطوح مختلف علف مار سبب کاهش مقدار تریگلیسرید و افزایش غلظت HDL سرم خون جوجههای گوشتی گردید (01/0P<). اختلاف درصد لاشه در بین گروههای آزمایشی معنیدار بود (05/0P<)، اما گروههای آزمایشی تأثیری بر وزن نسبی قطعات مختلف لاشه و اندامهای داخلی نداشتند. نتایج آزمایش حاضر نشان دادند که استفاده از پودر گیاه علف مار در جیره غذایی جوجههای گوشتی به دلیل کاهش مقدار تلفات و لیپیدهای خونی در سطح 1 درصد قابل توصیه میباشد.
تغذیه طیور
مهدی هدایتی؛ میلاد منافی؛ سعید خلجی
دوره 4، شماره 17 ، اسفند 1394، ، صفحه 63-72
چکیده
این تحقیق با هدف مقایسه اثر پروبیوتیک و مکملی از اسیدهای آلی بر خصوصیات عملکردی، ریختشناسی روده و شمارش باکتریهای رودهایی در جوجههای گوشتی انجام شد. این آزمایش با 20 واحد آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 گروه آزمایشی، 5 تکرار و با 15 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308، مخلوط نر و ماده در هر تکرار به مدت 42 روز انجام شد. گروه-های آزمایشی ...
بیشتر
این تحقیق با هدف مقایسه اثر پروبیوتیک و مکملی از اسیدهای آلی بر خصوصیات عملکردی، ریختشناسی روده و شمارش باکتریهای رودهایی در جوجههای گوشتی انجام شد. این آزمایش با 20 واحد آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 گروه آزمایشی، 5 تکرار و با 15 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308، مخلوط نر و ماده در هر تکرار به مدت 42 روز انجام شد. گروه-های آزمایشی شامل: گروه شاهد، دریافت کننده جیره پایه و گروه دوم، سوم و چهارم به ترتیب علاوه بر جیره پایه، 1/0 درصد پروبیوتیک، 1/0 درصد مکمل اسید آلی و جیره مخلوط پروبیوتیک و مکمل اسید آلی (05/0درصد+ 05/0درصد) دریافت کردند. نتایج حاصله از این مطالعه نشان داد که استفاده همزمان از پروبیوتیک و مکمل اسید آلی سبب افزایش وزن در پایان دوره پرورشی و بهبود ضریب تبدیل غذایی شد. کمترین تعداد باکتریهای کلیفرمی و سالمونلا، در گروه دریافت کننده پروبیوتیک و مکمل اسید آلی بوده و کمترین میزان اشریشیاکولی در گروه دریافت کننده مکمل اسید آلی بوده است. همچنین گروه دریافت کننده همزمان پروبیوتیک و مکمل اسید آلی بیشترین ارتفاع پرزهای روده در ناحیه ایلئوم را داشته و افزایش تعداد سلولهای گابلت و عمق کریپتهای روده در گروه شاهد و سپس پروبیوتیک تجاری مشاهده شد. بهطور کلی با توجه به نتایج این بررسی میتوان گفت، استفاده همزمان از پروبیوتیک و مکمل اسید آلی در جیره طیور گوشتی در بهبود صفات عملکردی و کاهش حضور باکتریهای بیماریزای رودهایی و بهبود شاخصهای بافتی روده میتواند موثر باشد.
حمید رضا سیدآبادی؛ سید عبداله حسینی؛ محمد احمدی
دوره 4، شماره 16 ، مهر 1394، ، صفحه 3-10
چکیده
به منظور بررسی عوامل مدیریتی موثر در مزارع پرورش جوجه گوشتی، از 20 درصد مزارع فعال استان گلستان، اطلاعات خام در قالب پرسشنامه جمعآوری شدند. در این تحقیق خوراک مصرفی، میانگین وزن زنده در زمان کشتار، ضریب تبدیل غذایی و درصد زندهمانی مورد بررسی قرار گرفتند. شاخص عملکرد برای هر واحد مرغداری محاسبه و بر این اساس مزارع به چهار گروه ...
بیشتر
به منظور بررسی عوامل مدیریتی موثر در مزارع پرورش جوجه گوشتی، از 20 درصد مزارع فعال استان گلستان، اطلاعات خام در قالب پرسشنامه جمعآوری شدند. در این تحقیق خوراک مصرفی، میانگین وزن زنده در زمان کشتار، ضریب تبدیل غذایی و درصد زندهمانی مورد بررسی قرار گرفتند. شاخص عملکرد برای هر واحد مرغداری محاسبه و بر این اساس مزارع به چهار گروه ضعیف (25 ± 200)، متــوســط (25 ± 250) ، خوب (25 ± 300) و عالی (25 ± 350) تقسیمبندی شدند. به منظور تعیین اثر عوامل مدیریتی بر شاخصهای عملکردی از سیستم تصمیمگیری چند شاخصه(MCDM) استفاده و از مدل مجموع ساده وزنی SAW، عوامل عمده موثر بر ارزیابی علل مدیریتی موثر بر اختلاف ایجاد شده بین چهار گروه و میزان سهم این عوامل در ایجاد اختلاف مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج حاصل نشان دادند که گروههای متوسط و عالی به ترتیب با 52/30، 4/55 درصد، از عوامل مدیریتی در جهت بهبود تولید، بیشتر استفاده کردهاند. در بین عوامل مدیریتی، فاصله زمانی نظافت لامپها، ارتفاع لامپها و رشته تحصیلی با 30, 6/18 و 18 درصد بیشترین سهم را در ایجاد اختلاف بین گروهها داشتند. لذا میتوان نتیجه گرفت مزارع مورد بررسی در این تحقیق، نتوانستهاند از عوامل مدیریتی به طور بهینه در جهت بهبود عملکرد استفاده نمایند.
میلاد منافی؛ مریم یزدان پور؛ مهدی هدایتی
دوره 4، شماره 15 ، شهریور 1394، ، صفحه 7-20
چکیده
در این آزمایش به منظور بررسی اثر مصرف عصاره آبی الکلی برگ گیاه آرتمیزیا در دو سطح مختلف بر عملکرد، فراسنجههای خونی، پاسخ ایمنی و جمعیت باکتریهای سکوم جوجههای گوشتی در مقایسه با آنتیبیوتیک محرک رشد، 192 قطعه جوجه گوشتی سویه تجاری راس 308، در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 گروه آزمایشی، 4 تکرار و 12 مشاهده در هر تکرار مورد استفاده قرار ...
بیشتر
در این آزمایش به منظور بررسی اثر مصرف عصاره آبی الکلی برگ گیاه آرتمیزیا در دو سطح مختلف بر عملکرد، فراسنجههای خونی، پاسخ ایمنی و جمعیت باکتریهای سکوم جوجههای گوشتی در مقایسه با آنتیبیوتیک محرک رشد، 192 قطعه جوجه گوشتی سویه تجاری راس 308، در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 گروه آزمایشی، 4 تکرار و 12 مشاهده در هر تکرار مورد استفاده قرار گرفت. گروههای آزمایشی شامل: 1) گروه آزمایشی شاهد دریافتکننده جیره پایه، 2) گروه آزمایشی دریافتکننده جیره پایه به همراه 045/0 درصد آنتیبیوتیک محرک رشد فلاوومایسین، 3) گروه آزمایشی دریافتکننده جیره پایه به همراه 05/0 درصد عصاره آبی الکلی آرتمیزیا و 4) گروه آزمایشی دریافتکننده جیره پایه به همراه 1/0 درصد عصاره آبی الکلی آرتمیزیا که تا 42 روزگی در اختیار جوجهها قرار داده شد. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد اثر آرتمیزیا بر صفات عملکردی، پروتئین تام و لیپوپروتئین با چگالی بالا تفاوت معنیداری با سایر گروههای آزمایشی نداشته ولی سبب کاهش معنیدار بر میزان تریگلیسرید سرم خون (05/0P<) گروه آزمایشی 1/0 درصد آرتمیزیا شده، در حالی که تیتر آنفلوانزای گروه دریافتکننده آرتمیزیا 05/0 درصد آرتمیزیا به طور معنیدار افزایش یافته و سطح 1/0 درصد آرتمیزیا در کاهش جمعیت باکتریهای اشریشیاکلی و سالمونلا روده کور به طور معنیدار موثر بوده است. لذا بهرهگیری از سطوح مختلف گیاه دارویی آرتمیزیا با هدف ارتقا سلامت جوجههای گوشتی قابلیت مصرف دارد ولی به عنوان جایگزین کامل، آنتیبیوتیک محرک رشد جهت بهبود صفات عملکردی توصیه نمیشود
تغذیه طیور
محمد یگانهپرست؛ ژاله میرعبدالباقی؛ مهدی خجستهکی؛ محمدصادق لطفی پور
دوره 4، شماره 14 ، خرداد 1394، ، صفحه 17-28
چکیده
بهمنظور بررسی اثر زئولیت و بنتونیت استان قم بر عملکرد و صفات لاشه جوجههای گوشتی، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با 9 تیمار و 4 تکرار، شامل 36 واحد آزمایشی که در هر یک 20 قطعه جوجه قرار داشت، انجام شد. جوجههای گوشتی نر یک روزه، هفته اول پرورش را در یک گروه واحد گذرانده و سپس به قفسهای آزمایشی تخصیص یافتند و پرورش آن ها تا 42 روزگی ...
بیشتر
بهمنظور بررسی اثر زئولیت و بنتونیت استان قم بر عملکرد و صفات لاشه جوجههای گوشتی، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با 9 تیمار و 4 تکرار، شامل 36 واحد آزمایشی که در هر یک 20 قطعه جوجه قرار داشت، انجام شد. جوجههای گوشتی نر یک روزه، هفته اول پرورش را در یک گروه واحد گذرانده و سپس به قفسهای آزمایشی تخصیص یافتند و پرورش آن ها تا 42 روزگی ادامه یافت. تیمار 1 جیره فاقد زئولیت و بنتونیت (شاهد)، تیمار 2 جیره پایه حاوی 1 درصد بنتونیت تجارتی، تیمارهای 3 تا 5 جیره بهترتیب حاوی 5/0، 1 و 5/1 درصد بنتونیت انتخاب شده از معادن استان قم، تیمار 6 جیره پایه حاوی 1 درصد زئولیت تجارتی و تیمارهای شماره 7 تا 9 جیره بهترتیب حاوی 5/0، 1 و 5/1 درصد زئولیت انتخاب شده از معادن استان قم بودند. در مدت آزمایش میزان دان مصرفی و افزایش وزن بهطور هفتگی ثبت گردید و در پایان آزمایش از هر قفس آزمایشی، دو قطعه جوجه ذبح شده و درصد اجزاء اصلی لاشه به وزن زنده تعیین گردید. دادهها نشان دادند که در مجموع دوره آزمایش، میزان دان مصرفی هیچیک از گروههای آزمایشی با شاهد تفاوت معنیداری نداشت و میزان افزایش وزن جوجههای گوشتی دریافت کننده جیرة حاوی 1 درصد زئولیت قم بهطور معنیداری از گروه شاهد و تمامی گروههای دریافت کننده جیرة حاوی بنتونیت کمتر بود و سایر گروههای آزمایشی تفاوت معنیداری با شاهد و با یکدیگر نداشتند و بهترین ضریب تبدیل غذایی به گروه شاهد تعلق داشت که بهطور معنیداری از گروههای دریافت کننده جیرههای حاوی زئولیت تجارتی و 1 و 5/1 درصد زئولیت قم پایینتر بود (05/0 P<). در مورد درصد لاشه، درصد وزن روده به وزن زنده، درصد وزن سینه به وزن زنده و درصد وزن ران به وزن زنده، هیچ تفاوت معنیداری بین گروههای آزمایشی وجود نداشت و کمترین وزن نسبی کبد به گروه شاهد تعلق داشت که بهطور معنیداری از گروههای دریافت کنندة جیرة حاوی بنتونیت تجارتی و 5/0 درصد زئولیت قم کمتر بود و سایر گروههای آزمایشی تفاوت معنیداری با شاهد نداشتند. وزن نسبی قلب در گروه شاهد بهطور معنیداری از گروه دریافت کنندة جیرة حاوی 5/1 درصد زئولیت قم کمتر بود و سایر گروههای آزمایشی تفاوت معنیداری با شاهد نداشتند (05/0 P<). بنابراین در شرایط این آزمایش، افزودن زئولیت یا بنتونیت در انواع تجارتی ثبت شده یا مربوط به معادن انتخاب شده استان قم، هیچ بهبودی در توان تولیدی جوجههای گوشتی ایجاد نکرد.
علی جاهدی؛ حمید رضا سیدآبادی؛ علی نوری امام زاده
دوره 4، شماره 14 ، خرداد 1394، ، صفحه 75-80
چکیده
با توجه به استفاده فراگیر از لامپهای کم مصرف در سطح واحدهای مرغداری کشور و عدم مطالعه کافی در مورد مزایا و معایب این لامپها، تاثیر استفاده از لامپهای فلوئورسنت ( کم مصرف ) و لامپهای رشته ای بر عملکرد جوجههای گوشتی نژاد راس سویه 308 مورد مطالعه قرار گرفت. این مطالعه، در قالب طرح کاملا تصادفی با 2 تیمار و 6 تکرار و 50 قطعه ...
بیشتر
با توجه به استفاده فراگیر از لامپهای کم مصرف در سطح واحدهای مرغداری کشور و عدم مطالعه کافی در مورد مزایا و معایب این لامپها، تاثیر استفاده از لامپهای فلوئورسنت ( کم مصرف ) و لامپهای رشته ای بر عملکرد جوجههای گوشتی نژاد راس سویه 308 مورد مطالعه قرار گرفت. این مطالعه، در قالب طرح کاملا تصادفی با 2 تیمار و 6 تکرار و 50 قطعه در هر تکرارجوجه گوشتی انجام گرفت. در تیمار 1، جوجه ها تحت تابش لامپ رشتهای و درتیمار 2، جوجه ها تحت تابش لامپ فلوئورسنت قرار گرفتند. صفات مورد مطالعه شامل : وزن بدن در 6 هفتگی، ضریب تبدیل، تلفات، ایمنی همورال، شاخص استرس و شاخص اروپایی بودند. به منظور بررسی و مقایسه تاثیر نوع لامپ بر عملکرد جوجه ها، کلیه تیمارها در شرایط یکسان و با جیره استاندارد و پیشنهادی راس و نیز برنامه روشنایی و واکسیناسیون یکسان پرورش داده شدند. نتایج حاصله با استفاده از نرم افزارSAS(9.1) مورد تجزیه قرار گرفتند و میانگین تیمارها با استفاده از آزمون دانکن مقایسه شد. نتایج این تحقیق نشان دادند که تلفات در پایان روز 42 و ضریب تبدیل غذایی در پایان دوره، در تیمار 1 نسبت به تیمار 2 کمتر ولی این تفاوت معنی دار نبود(05/0P>). همچنین میانگین وزن در گروه 1 بیشتر از 2 بود ولی تفاوت معنی داری نداشت. ولی درمورد شاخص استرس، جوجه های تحت تاثیر تیمار 1 به طور معنی داری دارای شاخص استرس بالاتری نسبت به جوجه های تحت تاثیر تیمار 2 بودند( 05/0P<). ولی میانگین نهایی تیتر بیماری نیوکاسل در مرغان تحت تاثیر تیمار 1 بهتر از مرغان تحت تاثیر تیمار 2 بودند ولی این تفاوت معنی دار نبود. با توجه به این نتایج می توان بیان کرد که لامپ رشته ای در اکثر شاخص ها سبب بهبود عملکرد پرورشی نسبت به لامپ کم مصرف می شود.
