مدیریت پرورش
مجید کلانتر نیستانکی؛ مهدی خجسته کی؛ محمد یگانه پرست
دوره 13، شماره 47 ، شهریور 1404، ، صفحه 39-50
چکیده
از یک جامعه آماری شامل210 گله شتر یک نمونه تصادفی طبقهبندی شده شامل 40 گله انتخاب و با روش پرسشگری مورد مطالعه قرار گرفتند. صفات مورد بررسی شامل سه دسته مشخصه جمعیتی، تولیدی-مدیریتی و تغذیهای بودند. مشخصههای جمعیتی شامل: تعداد کل شتران گله، آمار تفکیکی شتران گله شامل تعداد شتران ماده، نر، شتران جوان، تعداد شتر قابل پروار، میانگین ...
بیشتر
از یک جامعه آماری شامل210 گله شتر یک نمونه تصادفی طبقهبندی شده شامل 40 گله انتخاب و با روش پرسشگری مورد مطالعه قرار گرفتند. صفات مورد بررسی شامل سه دسته مشخصه جمعیتی، تولیدی-مدیریتی و تغذیهای بودند. مشخصههای جمعیتی شامل: تعداد کل شتران گله، آمار تفکیکی شتران گله شامل تعداد شتران ماده، نر، شتران جوان، تعداد شتر قابل پروار، میانگین تعداد شتر در دستههای مختلف جمعیتی و جزئیات هر دسته بودند. مشخصههای تولیدی-مدیریتی شامل: محل نگهداری شتر، نوع و روش پرورش شتر، میانگین وزن انواع شتر، سن و مدت نگهداری، طول مدت پرواربندی، سن کشتار، طول مدت تولید، سن جفتگیری، سن زایش و نرخ تلفات بودند. مشخصههای تغذیهای شامل: مشخصات منابع خوراکی، میزان خوراک مصرفی روزانه و کل دوره تولید، میزان علوفه حاصل از مرتع، طول مدت تغذیه در دوران پروار، میزان خوراک مصرفی دوره پروار و مدت استفاده از مرتع بودند. همچنین برخی اطلاعات تکمیلی شامل اطلاعات پرورشی و بهداشتی نیز از صاحبان گلهها اخذ گردید. نتایج نشان داد میانگین تعداد شتر گلهها برابر6±49 نفر، مقدار زمین یا مرتع در دسترس 4/62±200هکتار، مقدار خوراک مصرفی روزانه 15/1±67/7 کیلوگرم، سن شروع پروار 28/0±3/2 سال حداکثر مدت نگهداری شتر نر و ماده درگله به ترتیب 31/2±4/15 و 41/5±91/15سال و نرخ تلفات شتر بالغ و بچه شتر به ترتیب 85/3±64/25 و 95/15±87/39 درصد بودند. تحلیل کلی نتایج این مطالعه نشان داد وضعیت مدیریت پرورش شتر در استان قم از نظر مشخصههای جمعیتی قابل قبول، از نظر مشخصههای تولیدی و تغذیهای متوسط و از نظر مشخصههای پرورشی و بهداشتی نامطلوب است.
علی اسدی اربابی؛ مجید کلانتر نیستانکی؛ جواد نصر
دوره 7، شماره 28 ، آذر 1397، ، صفحه 31-46
چکیده
تعداد 180 قطعه مرغ تخمگذار سویه نیک چیک در اوج تخمگذاری در قالب یک آزمایش فاکتوریل 2×3 با طرح پایه کاملا تصادفی به مدت 8 هفته مورد استفاده قرار گرفتند. عوامل مورد بررسی شامل 3 سطح روغن ماهی (صفر ، 5/1 و 3 درصد) و 2 سطح ویتامین E شامل توصیه شده و دو برابر توصیه شده بودند. نتایج نشان دادند که بیشترین تعداد و وزن تخممرغ تولیدی در هفته (به ...
بیشتر
تعداد 180 قطعه مرغ تخمگذار سویه نیک چیک در اوج تخمگذاری در قالب یک آزمایش فاکتوریل 2×3 با طرح پایه کاملا تصادفی به مدت 8 هفته مورد استفاده قرار گرفتند. عوامل مورد بررسی شامل 3 سطح روغن ماهی (صفر ، 5/1 و 3 درصد) و 2 سطح ویتامین E شامل توصیه شده و دو برابر توصیه شده بودند. نتایج نشان دادند که بیشترین تعداد و وزن تخممرغ تولیدی در هفته (به ترتیب 92/39 عدد و 42/2350 گرم)، بالاترین درصد تولید و توده تخممرغ تولیدی (به ترتیب 42/96 درصد و 74/397 گرم) و کمترین ضریب تبدیل انرژی و پروتئین به ترتیب 08/5 و 32/0 متعلق به جیره حاوی 3 درصد روغن ماهی بود (05/0P<). بیشترین واحد هاو، ضخامت پوسته و ارتفاع سفیده غلیظ به ترتیب 55/86، 43/0 و 85/6 میلیمتر به سطح 3 درصد روغن ماهی تعلق داشت (05/0P<). بیشترین مقدار ماده خشک، چربی و وزن زرده به ترتیب 90/77 درصد، 11/12 و 27/17 گرم و بیشترین واحد هاو، ضخامت پوسته و ارتفاع سفیده غلیظ نیز به ترتیب با مقادیر 14/87، 40/0 و 81/6 میلیمتر به جیره حاوی سطح 2 برابر توصیه شده ویتامین E تعلق داشت (05/0P<). اثر متقابل عوامل مورد بررسی نیز بر عملکرد و خصوصیات کیفی تخم مرغ معنیدار بودند (05/0P<). در کل نتایج این مطالعه نشان دادند که استفاده از 3 درصد روغن ماهی و 2 برابر سطح توصیه شده ویتامین E منجر به بالاترین عملکرد تولیدی و بهبود مشخصههای کیفی تخم مرغ شد.
فیزیولوژی دام
مهدی خجسته کی؛ محمد یگانه پرست؛ مجید کلانتر نیستانکی؛ ابوالحسن صادقی پناه؛ احمد رحمانی
دوره 5، شماره 18 ، خرداد 1395، ، صفحه 3-12
چکیده
تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر بازده تلقیح مصنوعی و همزمان سازی فحلی در میشهای زندی اجرا شد. در فصل تولیدمثل تعداد 149 رأس و در خارج از فصل تعداد 118 رأس میش زندی به صورت تصادفی بر اساس سن به سهگروه تقسیم گردیدند. در گروه اول میشها تحت تیمار با پروژسترون(سیدر)، تزریق PMSG و تلقیح مصنوعی قرار گرفتند، در گروه دوم میشها تحت تیمار پروژسترون(سیدر)، ...
بیشتر
تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر بازده تلقیح مصنوعی و همزمان سازی فحلی در میشهای زندی اجرا شد. در فصل تولیدمثل تعداد 149 رأس و در خارج از فصل تعداد 118 رأس میش زندی به صورت تصادفی بر اساس سن به سهگروه تقسیم گردیدند. در گروه اول میشها تحت تیمار با پروژسترون(سیدر)، تزریق PMSG و تلقیح مصنوعی قرار گرفتند، در گروه دوم میشها تحت تیمار پروژسترون(سیدر)، تزریق PMSG و آمیزش طبیعی قرار گرفتند و در گروه سوم از تیمار هورمونی استفاده نگردید و میشها با آمیزش طبیعی بارور شدند. در داخل و خارج از فصل تولیدمثل به لحاظ درصد زایش و درصد زادآوری بین میشهای متعلق به سهگروه تفاوت معنیدار وجود داشت. گروه اول به لحاظ درصد زادآوری و درصد زایش دارای پائینترین عملکرد در داخل و خارج از فصل تولیدمثلی بودند. در داخل و خارج از فصل تولیدمثل عملکرد تولیدی سهگروه به لحاظ وزن تولد برهها، وزن شیرگیری، مجموع وزن بره متولد شده و مجموع وزن بره از شیرگرفته از یک میش زایش کرده یکسان بود، اما عملکرد تولیدی گروهها به لحاظ مجموع وزن بره متولد شده در فصول پائیز و بهار و به لحاظ مجموع وزن بره از شیرگرفته از یک میش تحت آمیزش در فصل بهار متفاوت بود. استفاده از تیمار هورمونی و باروری طبیعی در خارج از فصل تولیدمثل بهترین بازده تولیدمثلی و تولیدی را نسبت به سایر روش های مورد آزمایش در میشهای زندی داشت.
